Mijn verhalen

Blogs

Een boek schrijven, maar hoe?

In 2002 las ik het prachtige boek: Het zwijgen van Maria Zachea van Judith Koelemeijer. Ik vond het interessant om te lezen hoe verschillend kinderen uit één gezin opgroeiden en in het leven stonden. Ik zag dit fenomeen ook bij vrienden uit grote gezinnen in mijn naaste omgeving. De oudste en jongste uit een gezin konden zo anders over hun jeugd vertellen. Over dit onderwerp wilde ik graag een boek schrijven.

Na het lopen van de 800 kilometer lange pelgrimstocht in 2016 nam ik me verschillende dingen voor. Een ervan was: Laat je bij nieuwe plannen en ideeën niet weerhouden door angsten of onzekerheden. Ik had geen idee of ik in staat was een boek te schrijven, maar ik begon er wel aan. Op internet zocht ik naar workshops van schrijvers of coaches die me konden helpen bij het schrijven van een boek.

Na enig speurwerk vond ik de site van schrijfster en schrijfcoach Esther Kreukniet. Haar informatieve website sprak me direct aan en ik besloot haar te bellen. Geïnteresseerd luisterde ze naar mijn idee een boek te willen schrijven over een familiegeschiedenis. Tijdens ons gesprek meldde ik haar terloops dat ik in 2016 de pelgrimstocht naar Santiago de Compostela liep. “Waarom schrijf je daar dan geen boek over?” vroeg ze me. Ik antwoordde dat er al zoveel boeken over de Camino bestonden. Wie zat er op mijn verhaal te wachten? Esther antwoordde dat zij deze boeken niet kende en dat dat geen reden was er niet over te schrijven. Het was tenslotte mijn unieke verhaal.

Die ene zin: “Waarom schrijf je daar geen boek over” liet me niet meer los. Het zaadje was geplant en ik werd steeds enthousiaster bij de gedachte over de Camino te schrijven. Precies op mijn verjaardag, dinsdag zeven november 2017, had ik een eerste afspraak met Esther in haar kantoor in Vierpolders. Het klikte direct tussen ons en ik vertelde honderduit over mijn belevenissen tijdens de wandeltocht.

De twee uur op haar kantoor vlogen om. Ik kreeg diverse huiswerkopdrachten mee. Ik mocht gaan nadenken over het thema van mijn boek en gaan brainstormen over een mogelijke (werk) titel. Ze raadde me aan een storyboard maken. Wat wilde ik allemaal vertellen over mijn reis? Welke personages wilde ik in mijn boek naar voren laten komen? Met alle informatie en nieuwe ideeën reed ik terug naar huis. Bij thuiskomst wachtte me een verassing. Er stond een fles champagne klaar om te toasten op mijn 55e verjaardag en te vieren dat ik vandaag mijn eerste stap in de schrijfwereld had gezet.

Esther was erg nieuwsgierig naar mijn manier van schrijven en vroeg me of ik een stukje wilde schrijven. Dit deed ik en hoopte er het beste van. Ik stoeide met het gebruik van verschillende tijden. Mijn zinnen waren soms iets te lang dus maakte ik ze op haar aanraden wat korter. Haar enthousiasme over mijn eerste geschreven stuk maakte ook mij weer enthousiast. Uren zat ik achter mijn laptop met mijn dagboek en fotoboeken naast me. Ik schreef en ik schreef  en ik genoot volop.

Sluit Menu